Neden Unuturuz? - Özel İsimler

Merhaba,

Bugün, şu an okuduğum kitap olan Günlük Hayatın Psikopatolojisi kitabında rastladığım ve düşündüğümde beni dehşete düşüren örneklerden bir tanesini aktarmak istiyorum size. Önce kitapla ilgili ufacık bir bilgi vermem gerekirse kitap bizi günlük hayatta karşılaştığımız olayların nedenine indirmeye çalışıyor. Mesela çok iyi bildiğimiz bir ismi neden unuturuz? Ya da ezbere bildiğimiz bir şiirin mısralarını neden unutur veya yerine yeni bir mısra uydururuz? Evet bu tip durumlarla sık sık karşılaşıyorum fakat bunların kökeninde psikanalize konu olabilecek şeyler olduğunu düşünmemiştim hiç. Gerçekten ilginç bulduğum örneklerden birini aynen aktarıyorum:

LOLA VE KOMŞU ÇOCUK

KÜNYE:

Adı: Lola ve Komşu Çocuk

Orijinal Adı: Lola And The Boy Next Door

Yazar: Stephanie Perkins

Çeviren: Aslı Tümerkan

Yayınevi: Yabancı Yayınları, 2015

Alıntılar:

-İnsanlar demek istediklerini söylemeli, diğer insanların tahminler yürütmesine sebep olmamalı.

-Biliyor musun? Birbirimizden özür dileyerek çok fazla vakit geçiriyoruz. Belki de durmalıyız. Belki de arkadaş olmak için daha çok çaba sarf etmeliyiz.

-Tarih kitapları yalanlarla dolu. Savaşı kim kazanırsa hikayeyi o anlatıyor.

-İyi bir insan olmak, daha iyi bir insan olmak veya her ne konuda endişeleniyorsan ve çözmeye çalışıyorsan… Bu, kimliğini değiştirmemeli. Bu daha çok kendin olman demek. Ama ben bu Lola’yı tanımıyorum.

-Sır şu ki; yaprakları okumuyorum. El falı bakanlar da elleri, tarot bakanlar da kartları okumuyorlar. İnsanları okuyoruz. İyi bir falcı, karşısındaki insanı okur. Yapraklarındaki işaretleri inceliyorum ve bunları kişinin duymak istediğini bildiğim şeyin yorumunu sunmak için kullanıyorum. İnsanlar, duymak istedikleri şeyi duyup para ödemeyi tercih ediyor.